Antybiotyki na zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn

antybiotyki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Antybiotyki na zapalenie gruczołu krokowego w przypadku, gdy pacjent w ostrej fazie zapalenia, zgłasza się do urologa, są przepisywane niemal natychmiast. Oznacza to, że lekarz nie będzie czekał na dane testowe. Dlatego na początku wybiera się lek o szerokim spektrum działania, schemat selekcji jest bardzo podobny przy wyborze antybiotyków na zapalenie pęcherza.

Po otrzymaniu danych laboratoryjnych przez lekarza, zwykle trwa to od dwóch do trzech dni, podejmowana jest decyzja o kontynuacji wybranego schematu leczenia lub przepisaniu nowego, skuteczniejszego leku.

Wybierając lek, lekarz musi wziąć pod uwagę wiek pacjenta, występowanie w jego wywiadzie pewnych chorób somatycznych oraz reakcje alergiczne.

Pacjent z kolei musi ostrzec lekarza o stosowanych wcześniej antybiotykach.

Jeśli mężczyzna był leczony jakimikolwiek lekami na kilka tygodni przed zapaleniem gruczołu krokowego, jest wysoce prawdopodobne, że na tym etapie nie będą one tak skuteczne, jak to konieczne, aby złagodzić stan zapalny.

Wśród różnych grup antybiotyków są tak zwane leki „rezerwowe”, do których należą leki silnie oddziałujące na organizm. Urolog przepisuje je tylko wtedy, gdy poprzednie leczenie zachowawcze nie pomogło.

Antybiotykoterapia wymaga pewnych warunków.

  • Antybiotyki są przepisywane na określony czas. Zwykle jest to co najmniej 2 tygodnie. W przyszłości lekarz ocenia stan gruczołu krokowego i anuluje lek lub zaleca kontynuację leczenia;
  • Dawkowanie leku również dobierane jest indywidualnie;
  • Cały cykl leczenia musi zostać zakończony. Jeśli zostanie przerwany, organizm stwarza odpowiednie warunki do przejścia ostrego procesu infekcyjnego w przewlekły;
  • Nie powinno minąć więcej niż trzy dni od momentu rozpoczęcia stosowania antybiotyków do złagodzenia bólu i dyskomfortu. Jeśli po tym okresie stan się nie poprawi, należy ponownie skonsultować się z lekarzem w celu przeglądu terapii i wyboru innego antybiotyku.

Antybiotykoterapia jest jednym z najważniejszych warunków całkowitego wyzdrowienia z bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego. Chory musi zrozumieć, że jego bezproblemowe życie w przyszłości zależy od przestrzegania całego schematu leczenia.

Antybiotyki na zapalenie gruczołu krokowego są wybrane z następujących grup leków:

  1. Penicyliny. Grupa ta ma szerokie spektrum działania na bakterie, dlatego najczęściej jest przepisywana właśnie przed otrzymaniem danych z laboratorium. Kolejną zaletą tych leków jest ich budżetowa cena, dzięki czemu każdy pacjent może otrzymać leczenie;
  2. Makrolidydoskonale wnikają w tkanki gruczołu krokowego i już po pierwszym przyjęciu zaczynają zwalczać infekcję. Ta grupa leków jest praktycznie nietoksyczna i nie wpływa na stan mikroflory jelitowej;
  3. terapia antybiotykowa na zapalenie gruczołu krokowego
  4. Cefalosparyny. Stosowane są głównie w szpitalach, gdyż podaje się je domięśniowo lub dożylnie;
  5. Tetracykliny.Skuteczny w przypadku zapalenia gruczołu krokowego wywołanego przez chlamydię. Ale te leki są wysoce toksyczne i mają działanie toksyczne na plemniki. Dlatego nie są one zalecane przed planowaniem poczęcia;
  6. Fluorochinolony.Używane, gdy nie ma wpływu leków z innych grup.

Przy pierwszym stosowaniu antybiotyków konieczne jest rejestrowanie wszystkich zmian stanu zdrowia. Często te leki powodują ciężkie reakcje alergiczne, szczególnie u pacjentów z alergiami w wywiadzie.

W domu nie zawsze można pozbyć się zapalenia gruczołu krokowego, ponieważ przed przepisaniem jakiegokolwiek antybiotyku lekarz musi sprawdzić jego reakcję na znalezione bakterie.

Ze względu na dużą liczbę skutków ubocznych leczenie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty. W przypadku nieprzyjemnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wymienić lek.

Antybiotyki stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego, dostępne w postaci tabletek, mogą zawierać różne składniki aktywne. Dlatego lista takich leków jest wystarczająco szeroka i tylko lekarz może przepisać właściwy.

Fluorochinolony

Najskuteczniejsze antybiotyki na zapalenie gruczołu krokowego, zdaniem urologów, należą do grupy fluorochinolonów. Zalety fluorochinolonów w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego to:

  1. duży wolumen dystrybucji;
  2. tworzenie wysokich stężeń substancji w prostacie;
  3. penetruje komórki;
  4. mają działanie antybiotyczne po - po odstawieniu leku stężenie hamujące rozwój bakterii utrzymuje się w komórkach przez kilka dni;
  5. są przyjmowane najczęściej raz dziennie.
fluorochinolony do leczenia zapalenia gruczołu krokowego

Istnieje kilka generacji tego typu leków przeciwbakteryjnych. W praktyce urologicznej najczęściej stosowane są generacje drugiej, trzeciej i czwartej generacji.

Antybiotyki przeciw zapaleniu gruczołu krokowego z grupy fluorochinolonów III generacji IV generacji pozwalają na leczenie procesów zapalnych inicjowanych przez mikroflorę mieszaną - fakultatywne beztlenowce, bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne (Escherichia coli, gronkowce, enterokoki), atypowe bakterie wewnątrzkomórkowe, mykoplazmatyczne.

Substancje czynne preparatów fluorochinolonowych na zapalenie gruczołu krokowego to: lewofloksacyna, cyprofoloksacyna, moksyfloksacyna.

Antybiotyki na ostre zapalenie gruczołu krokowego u mężczyzn można stosować nie przez miesiąc, ale przez dwa tygodnie, jeśli choroba jest inicjowana przez florę oportunistyczną.

Z reguły leki z tej grupy są dobrze tolerowane przez pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są nudności i biegunka. Rzadko rejestruje się fototoksyczność.

Jeśli rozpoczęło się przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, należy zastosować inną strategię leczenia.

Objawy nie są tak wyraźne, jak w przypadku ostrego procesu. Pacjent skarży się na rzadkie bóle, problemy z oddawaniem moczu i problemy natury seksualnej.

Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego jest niebezpieczne: u większości mężczyzn ustępuje prawie niezauważalnie, towarzyszy mu epizodyczny ból, ale prowadzi do bezpłodności, problemów z erekcją, nieprawidłowościami prostaty i gruczolakiem prostaty.

Wszystko to wychodzi na jaw nagle, gdy oczywiste oznaki tych problemów zaczynają męczyć człowieka.

Mężczyzna cierpiący na nieprzyjemne doznania i epizodyczne bóle, które z czasem stają się coraz częstsze, zwraca się do urologa.

terapia antybiotykowa w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Lekarz, podobnie jak w ostrym zapaleniu gruczołu krokowego, przeprowadza niezbędne badania (badania krwi, moczu, badanie palpacyjne i posiew bakterii), po których opracowuje schemat leczenia.

Leczenie trwa średnio 4-8 tygodni. To poważny stres dla organizmu, ponieważ oprócz docelowej mikroflory cierpią również nasi przyjaciele. Dlatego przyjmowanie antybiotyków wiąże się przede wszystkim z przyjmowaniem leków regenerujących mikroflorę przewodu pokarmowego.

Oprócz antybiotyków pacjentowi przepisuje się fizjoterapię i leki łagodzące obrzęki i rozluźniające mięśnie gładkie gruczołu krokowego, nie należy zapominać o środkach ludowej, które przyspieszają efekt terapeutyczny w kompleksowej terapii.

Tetracykliny

Dostępne również w dwóch formach podawania, wysoce aktywne przeciwko chlamydiom i mykoplazmom, dlatego ich skuteczność jest wyższa w przewlekłym zapaleniu gruczołu krokowego związanego z chorobami przenoszonymi drogą płciową. Optymalne leki to te o najlepszych danych farmakokinetycznych i tolerancji.

Jednak tetracykliny mają szkodliwy wpływ na florę Gram-dodatnią, w tym są aktywne w zakażeniach szpitalnych gronkowcami opornymi na metycylinę. Leki niszczą wewnątrzkomórkowe formy chlamydii, mykoplazmy, ureaplasmy. Zaletą tetracyklin jest mniejsza częstotliwość powstawania dysbiozy jelitowej, a także obecność działania przeciwzapalnego. W stosunku do jelit Pseudomonas aeruginosa są nieskuteczne.

W przypadku zakażeń chlamydiami, mykoplazmą i ureaplazmą leki przyjmuje się przez 3 tygodnie, pozostałe patogeny wymagają dwóch tygodni podawania.

Środków z tej grupy nie wolno przyjmować przy jednoczesnym stosowaniu produktów mlecznych.

Makrolidy w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Makrolidy (w tym azalidy) należy stosować tylko w określonych warunkach, ponieważ istnieje tylko niewielka liczba badań naukowych potwierdzających ich skuteczność w zapaleniu gruczołu krokowego, a ta grupa antybiotyków wykazuje niewielką aktywność przeciwko bakteriom Gram-ujemnym.

makrolidy stosowane w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego

Nie należy jednak całkowicie rezygnować ze stosowania makrolidów, ponieważ są one dość aktywne przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i chlamydiom.

Antybiotyki z grupy makrolidów w aspekcie leczenia zapalenia gruczołu krokowego działają hamująco na wzrost atypowych bakterii wewnątrzkomórkowych, drobnoustrojów Gram-dodatnich (ziarniaków).

Zaletą makrolidów w leczeniu zapalenia gruczołu krokowego jest ich niska toksyczność w porównaniu z fluorochinolonami. Makrolidy wytwarzają wysokie stężenie substancji czynnej w tkankach gruczołu, mają działanie postantybiotyczne, przeciwzapalne i immunomodulujące. Leki mają korzystny wpływ na fagocytozę, hamują stres oksydacyjny w komórkach. Makrolidy mogą być stosowane u młodzieży.

Jeśli zapalenie gruczołu krokowego jest spowodowane przez florę oportunistyczną, leczenie może potrwać dwa tygodnie. Leki można przyjmować w połączeniu z fluorochinolonami.

Wielu pacjentów interesuje się, jakie antybiotyki przyjmować w przypadku zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn, jeśli w przeszłości występowała alergia na penicylinę. Środki z grupy makrolidów nie mają alergii krzyżowej z lekami z grupy penicylin i cefalosporyn, dzięki czemu mogą być bezpiecznie przyjmowane przez alergików.

15.09.2020